W praktyce oznacza to, że ponad 92% branży wykonuje swoje obowiązki przynajmniej częściowo z domu, a praca stacjonarna, z udziałem na poziomie 7,1%, została zepchnięta na margines. Jednocześnie to doświadczenie staje się najbardziej istotną wartością oraz kluczową walutą w poszukiwaniu nowych wyzwań zawodowych.

Elastyczność nie podlega już negocjacjom. Specjaliści IT, dysponując silną pozycją rynkową, traktują możliwość pracy z dowolnego miejsca jako element równie istotny jak wynagrodzenie. Dla pracodawców oznacza to konieczność dostosowania modeli operacyjnych do nowych realiów. Firmy forsujące powrót do biur ryzykują dziś nie tylko spadek zainteresowania ofertami, ale realną utratę dostępu do talentów.

Istotnym uzupełnieniem pracy zdalnej pozostaje model hybrydowy, który jednak przyjmuje formy wyraźnie odbiegające od korporacyjnych standardów sprzed kilku lat. Najpopularniejszy wariant to układ 4+1, cztery dni pracy zdalnej i jeden dzień w biurze, wybierany przez 34,1% specjalistów pracujących hybrydowo. Na drugim miejscu znajduje się model 3+2 (27,7%), będący kompromisem między oczekiwaniami pracowników a potrzebą utrzymania regularnych spotkań zespołowych – mówi Marek Wróbel, partner zarządzający w Optiveum.

Dane pokazują wyraźnie, że im większy udział pracy biurowej, tym mniejsze zainteresowanie kandydatów. Model 1+4 wybiera jedynie 12,2% specjalistów, co potwierdza, że jeden dzień w biurze jest dla większości wystarczający. Każde zwiększenie tej liczby działa jak filtr ograniczający pulę dostępnych talentów. W tle pojawia się również trend czterodniowego tygodnia pracy. Nadal niszowy (1,5%), ale wyraźnie powiązany z maksymalną elastycznością lokalizacyjną.

Równowaga widoczna jest także w obszarze form zatrudnienia. 48,7% specjalistów pracuje w modelu B2B, a 45,5% na umowie o pracę. Różnica na poziomie 3,2 punktu procentowego pokazuje, że rynek nie wyłonił jednoznacznego lidera. Pozostałe formy zatrudnienia stanowią marginalne 5,8%.

Kontrakty B2B przyciągają przede wszystkim wyższymi zarobkami netto i większą elastycznością współpracy. Możliwość realizowania wielu projektów i swobodnego negocjowania warunków szczególnie doceniają doświadczeni specjaliści. Z kolei umowa o pracę pozostaje atrakcyjna dla niemal połowy rynku dzięki stabilności i bezpieczeństwu socjalnemu. W praktyce wybór ten często odzwierciedla etap kariery. Juniorzy częściej wybierają UoP, a seniorzy skłaniają się ku B2B – dodaje Marek Wróbel.

Struktura stanowisk potwierdza, że branża IT jest dziś rynkiem dojrzałym, zdominowanym przez doświadczonych specjalistów. Największą grupę stanowią midzi (40,7%), a tuż za nimi seniorzy (35%). Łącznie to ponad 75% rynku. Juniorzy odpowiadają za 9,6%, co pokazuje, że wejście do branży stało się trudniejsze niż jeszcze kilka lat temu. Firmy coraz częściej poszukują osób gotowych do szybkiego wdrożenia i samodzielnej pracy przy złożonych projektach. Stanowiska liderskie, Tech Lead i Team Lead, stanowią 9,5% rynku, a role czysto menedżerskie (mid-level management i C-level) to łącznie około 4,3%. Stażyści pozostają marginalną grupą na poziomie 0,9%, co dodatkowo podkreśla ograniczoną liczbę punktów wejścia do branży.

Obraz rynku IT jest spójny: elastyczność stała się fundamentem, a doświadczenie kluczową walutą. Dla pracowników oznacza to konieczność świadomego budowania kompetencji i planowania ścieżki kariery. Dla pracodawców, potrzebę tworzenia ofert, które łączą elastyczne modele pracy, różnorodne formy zatrudnienia i realne możliwości rozwoju.