Ostatecznym arbitrem jego powodzenia jest konsument i to, czy zwrot opakowań stanie się dla niego naturalnym elementem codziennych zakupów, a nie dodatkowym wyzwaniem logistycznym. Doświadczenia krajów, które wdrażały podobne rozwiązania wcześniej, pokazują wyraźnie, że nawet najlepiej zaprojektowany model finansowy nie przyniesie oczekiwanych efektów, jeśli punkt zwrotu okaże się niewygodny, nieczytelny lub zawodny.

W praktyce wygoda oznacza kilka kluczowych elementów. Po pierwsze, dostępność. Konsument musi mieć realną możliwość oddania opakowań tam, gdzie robi zakupy, bez konieczności planowania dodatkowej trasy czy tracenia czasu. Po drugie, przewidywalność. Automat lub punkt zbiórki powinien działać sprawnie i konsekwentnie przyjmować opakowania objęte systemem, bez frustracji związanej z odmową przyjęcia czy awarią urządzenia. Po trzecie, prostota procesu, który nie wymaga instrukcji ani zaangażowania personelu sklepu przy każdej transakcji.

Element złożonej infrastruktury

W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera technologia stojąca za systemem. Automaty zwrotne przestają być jedynie „skrzynką” na butelki i puszki, a stają się elementem złożonej infrastruktury, łączącej identyfikację opakowań, rozliczenia kaucji oraz logistykę zwrotną. Im bardziej zautomatyzowany i odporny na błędy jest ten proces, tym mniejsze ryzyko, że konsument zrazi się do całego mechanizmu już na starcie. Doświadczenia rynków, które budowały systemy kaucyjne od podstaw, pokazują, że kluczowe jest także dostosowanie rozwiązań do realiów handlu. Innych w małych sklepach osiedlowych, innych w dużych placówkach o wysokiej rotacji klientów.

Nie bez znaczenia pozostaje również aspekt edukacyjny. W pierwszych miesiącach funkcjonowania systemu konsumenci uczą się nowych zasad, testują jego granice i reagują na wszelkie niekonsekwencje. Jeśli zwrot opakowania przebiega sprawnie, kaucja jest rozliczana natychmiast, a cały proces nie budzi wątpliwości, nawyk oddawania opakowań utrwala się bardzo szybko. W przeciwnym razie nawet najlepiej zaplanowany system może spotkać się z oporem lub obojętnością.

Dlatego coraz częściej podkreśla się, że wysoki poziom zbiórki nie jest efektem przymusu, lecz komfortu. System kaucyjny, który działa w tle codziennych zakupów, bez angażowania uwagi i cierpliwości konsumenta, ma największą szansę stać się trwałym elementem obiegu zamkniętego. W tym sensie postawienie konsumenta w centrum systemu nie jest hasłem, lecz warunkiem jego długofalowej skuteczności.

Paweł Wróblewski

Dyrektor zarządzający

Envipco Polska